W październiku 1960 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, uzyskując w 1965 magisterium (praca Trydenckie wyznanie wiary. Studium historyczno-prawne).
W 1965 zamieszkał w Pelplinie, pełniąc wiele funkcji diecezjalnych w sądzie biskupim i kurii biskupiej. Był wikariuszem katedralnym (1965–1966), notariuszem kurii i Sądu Duchownego (1965), obrońcą węzła małżeńskiego i święceń kapłańskich w tym sądzie (1965–1970), referentem ds. duszpasterstwa misyjnego (1965–1982), referentem ds. zakonów żeńskich (1965–1993), diecezjalnym dyrektorem Unii Apostolskiej Kleru (od 1970), sędzią prosynodalnym (od 1970), członkiem diecezjalnej Podkomisji Duszpasterstwa Liturgicznego (od 1981), członkiem Rady Kapłańskiej (od 1982), instruktorem w postępowaniach o dyspensę od celibatu i obowiązków kapłańskich (od 1985), dyrektorem kurialnego Wydziału Formacji Duchownej (od 1987) oraz ojcem duchownym księży w diecezji chełmińskiej (od 1987). W latach 1969–1988 był ojcem duchownym oraz wykładał teologię życia wewnętrznego i ascetykę w seminarium pelplińskim. Wykładał też teologię życia wewnętrznego i kierownictwo duchowe w punktach konsultacyjnych Akademii Teologii Katolickiej w Gdyni i Tczewie oraz w Diecezjalnym Studium Katechetycznym.