Karol Gustaw Dunin (ur. 28 lipca 1850 w Skroniowie, b. powiat jędrzejowski, gubernia kielecka, zm. 16 czerwca 1917 w Moskwie), prawnik polski.

Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej, był synem Bolesława Feliksa Szpott-Dunina i Marii z Wolskich I voto Łempilskiej, bratem znanego lekarza Teodora. Kształcił się w gimnazjum w Pińczowie (do 1868), następnie studiował na Wydziale Prawa i Administracji Szkoły Głównej Warszawskiej (od 1869 Uniwersytetu Warszawskiego), który ukończył jako magister prawa cywilnego w 1877. Rozprawę magisterską O mazowieckim prawie wydał po uzupełnieniach i poprawkach w 1880 pod tytułem Dawne prawo mazowieckie. Pracował jako adwokat oraz nauczyciel historii nauk społecznych i historii (na pensji dziewczęcej J. Sikorskiej i w gimnazjum H. Benniego w Warszawie). Publikował na łamach „Gazety Sądowej Warszawskiej” (1891–1897 redaktor naczelny), „Ateneum”, „Niwy”, „Nowin”.