Hieronim Wietor wywodził się z Lubomierza na Śląsku. W 1510 założył drukarnię w Wiedniu, w której wydawał m.in. autorów polskich. W 1518 założył własną drukarnię w Krakowie, którą prowadził do śmierci w 1546. Oficyna Wietora stała na wysokim poziomie technicznym – używał antykwy pochodzenia włoskiego, posiadał dobre drzeworyty, wprowadził w Polsce renesansowy ornament ramki włoskiej, próbował też stworzyć czcionkę narodową. W oficynie Wietora ukazało się ponad 550 pozycji, w tym m.in. Żywot Pana Jezu Krysta. Po śmierci Wietora przez kilka lat oficynę prowadziła jego żona Barbara, która wyszła następnie za mąż za Łazarza Andrysowicza, co dało początek Drukarni Łazarzowej.
Drukarnia Łazarzowa i Jan Januszowski mały|190px|Frontyspis dzieła Stanisława Sarnickiego Statuta i metryka przywilejów koronnych 1594, wydanego w Drukarni Łazarzowej w Krakowie Łazarz Andrysowicz prowadził Drukarnię Łazarzową do śmierci w 1577. W tym czasie wydał m.in. De Republica emendanda Andrzeja Frycza Modrzewskiego. W 1577 drukarnię przejął jedyny syn Łazarza i Barbary Jan Januszowski (nazwisko otrzymał przy nobilitacji). Nie sygnował jednak druków własnym nazwiskiem i pozostał przy dawnej nazwie „Oficyna Łazarzowa”. Pod jego kierunkiem zakład stał się czołową polską drukarnią.