thumb|240px|Ziemiaństwo polskie w Galicji wznosi toast za Gwardię Narodową podczas Wiosny Ludów w 1848. Rysunek Jana Nepomucena Gniewosza Jan Nepomucen z Oleksowa Gniewosz herbu Rawicz (ur. 1827 w Poniku, zm. 9 września 1892 w Krośnie) – publicysta, przemysłowiec, pisarz, dziennikarz, wydawca, kolekcjoner obrazów malarzy polskich, powstaniec wielkopolski w 1846 i 1848, styczniowy z 1863.
Życiorys Urodził się w 1827 w Poniku (według innej wersji pochodził z Ponika na ziemi radomskiej, dziedzicznej wsi swego rodu). Jego rodzicami byli Franciszek Gniewosz i Teofila Gniewoszowa z Szokalskich. Miał kuzynów: Edwarda, Zygmunta, Władysława, FeliksaWedług niektórych źródeł był synem pochodzących z Nowosielec nieopodal Krosna Wiktora i Łucji z domu Ostaszewskiej i bratem tychże wymienionych. i Włodzimierza Gniewoszów.
Od 15 roku życia do 1843 kształcił się w Akademii Plastycznej (wzgl. Sztuk Pięknych) w Wiedniu. Wyższe kursy odbywał we Wrocławiu. Będąc akademikiem w Poznaniu w 1846 został skazany na karę roku więzienia, którą odsiadywał w Moabicie. Wziął udział w powstaniu wielkopolskim w 1848.