Ołtarz Świętej Katarzyny thumb|240px|Ołtarz Trzech Króli Późnogotyckie retabulum w formie tryptyku ufundował rajca norymberski Levinius Memminger około 1485/86 r. W korpusie trzy pełnoplastyczne figury, św. Katarzyny Aleksandryjskiej w asyście świętej Heleny (matki cesarza Konstantyna I Wielkiego) i św. Liwina Gandawskiego - patrona fundatora ołtarza. Na awersach skrzydeł bocznych ukazano Czternastu Wspomożycieli z wyróżnieniem św. Katarzyny oraz cud znalezienia krzyża przez św. Helenę, na rewersach żywoty św. Katarzyny i św. Liwina. Malowidła przypisuje się Michaelowi Wolgemutowi, czołowemu norymberskiemu malarzowi i drzeworytnikowi 4. ćwierci XV stulecia, znanego m.in. jako jednego z nauczycieli Albrechta Dürera. Ołtarz Trzech Króli Wykonane ok. 1460 r. późnogotyckie retabulum ołtarzowe ma formę tryptyku. Na awersach skrzydeł bocznych ukazano Zwiastowanie, Boże Narodzenie oraz Ucieczkę Świętej Rodziny do Egiptu i Rzeź Niewiniątek z tronującym Herodem. Środkową tablicę wypełnia scena Pokłonu Trzech Króli ukazana w konwencji narracyjno-symultanicznej;