górnymi zamykającymi szafę korpusu oraz dolnymi zamykającymi predellę – relikwiarz. Korpus podzielony jest horyzontalnie na dwie części, gdzie umieszczono w dwóch grupach pełnoplastyczne wizerunki Dwunastu Apostołów, pomiędzy którymi umieszczono figury Chrystusa i św. Deocarusa. Skrzydła boczne są malowane, zawierają sceny Połowu ryb przez Piotra, Przemienienie Pańskie, Ostatnią Wieczerzę, Zmartwychwstanie. Na predelli malowany wizerunek leżącego św. Deocarusa, na zamykających ją skrzydłach sceny z żywota świętego: spowiedź Karola Wielkiego u Deocarusa, Śmierć Deocarusa, Uzdrowienie ślepych młodzianków oraz translacja relikwii przez cesarza Ludwika IV Wittelsbacha. Ołtarz Świętego Rocha Późnogotyckie retabulum ołtarzowe jest fundacją rodu Imhoffów, jako wotum za ocalenie z epidemii dżumy, która w 1483/84 nawiedziła Norymbergę. Patron ołtarza został ukazany w asyście anioła pod baldachimem z dekoracją maswerkową, wspartym na kolumienkach o wysmukłych, spiralnych trzonach. Na zwieńczeniu figura św. Sebastiana, drugiego obok św. Rocha głównego patrona chroniącego od zarazy. W predelli drewniane popiersie relikwiarzowe św. Fabiana. Na skrzydłach bocznych kwatery ze scenami z żywotów świętych Rocha i Sebastiana.