Został skazany na dożywocie w Tulonie pod numerem 9430.
Dwa miesiące później, w 1823, Valjean ratuje życie marynarza z zawijającego do Tulonu statku „Orion”, po czym wpada do morza, symulując utonięcie. Następnie udaje się do Montfermeil pod Paryżem, gdzie w karczmie Thenardiera przebywa kilkuletnia Kozeta. Valjean płaci Thenardierom w zamian za oddanie mu dziewczynki i odchodzi z nią do stolicy Francji, podając się za jej dziadka. Przez kilka miesięcy spokojnie żyją w odludnej dzielnicy Paryża, do momentu, gdy przypadkowo o tym, że Valjean żyje, dowiaduje się Javert. Na nowo podejmuje on pościg, w wyniku którego Valjean ukrywa się w klasztorze Petit Picpus pod nazwiskiem Ultyma Faucheleventa, podejmując pracę jako ogrodnik i umieszczając Kozetę w szkole przyklasztornej. Klasztor opuścili w 1829. Z oszczędności zakopanych w lesie Valjean kupił kilka mieszkań i zamieszkał z Kozetą w domu przy ulicy Plumet. W 1830, w czasie przechadzek po Ogrodzie Luksemburskim Kozeta poznaje studenta Mariusza, z którym następnie zaczyna w tajemnicy się spotykać. W 1831, w dramatycznych okolicznościach, Valjean zostaje napadnięty przez Thenardiera, po czym cudem ucieka nadal tropiącemu go Javertowi. Postanawia uciec do Anglii, by na zawsze uwolnić się od pościgu.