Podczaszy (łac. subpincerna później pocillator) – urząd dworski i ziemski w dawnej Polsce. Odpowiedzialny był za zarząd trunkami i napojami władcy, a w późniejszym czasie również deserami, przyprawami korzennymi itp.
Urząd wzmiankowany po raz pierwszy w XIII wieku. Z dokumentów wystawianych przez Kazimierza I, księcia opolsko-raciborskiego w latach dwudziestych tego wieku wynika, że podczaszy na jego dworze nie był urzędem nowym, a więc zapewne powszechnie znany był dużo wcześniej na dworach piastowskich. Został utworzony jako pomocniczy dla cześnika.
Ewolucja kompetencji Podczaszy zajmował się w czasie uczt rozlewaniem napojów do kielichów oraz dbał, aby trunków nie zabrakło. Cześnik podawał kielich władcy. Funkcja cześnika była prestiżowa, jednak podczaszego była ważniejsza i bardziej odpowiedzialna, dlatego też nastąpiła ewolucja tych godności. Znaczenie podczaszego zaczęło rosnąć – objął zarząd piwnic królewskich oraz nadzorował służbę królewską zatrudnioną przy podawaniu napojów. Poza napojami zaczął również opiekować się deserami. Jemu też powierzono klucz do pomieszczenia, w którym przechowywane były, bardzo wówczas cenne, korzenne przyprawy.