przecząc bowiem stanowisku „przybyszów głoszących fałszywą naukę”por. Eph. IX, 1. Ignacy pisze, że Chrystus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiemEph. VII, 2.. Prosi też, by nie ulegać naukom tych ludzi, ale polecać ich Bogu w modlitwie; Ignacy zaleca częstsze wspólne zgromadzenia „dla dziękczynienia”Eph. XIII, 1. – podkreśla tym samym rolę Eucharystii; Ignacy daje praktyczne wskazania: nie tylko mówić, ale i działać, być świadomym, że mieszka w nas Chrystus, powstrzymać się od cudzołóstwa;Eph. XIV – XVII. „wiara i miłość do Jezusa Chrystusa są początkiem i pełnią życia”.Eph. XIV, 1.
List do Kościoła w Magnezji W rozdziałach: VIII – XI Ignacy, zgodnie z duchem tzw. soboru jerozolimskiego, zwraca się przeciw przyjmowaniu praktyk żydowskich przez chrześcijan – chrześcijaństwo gromadzi wszystkich ludzi wierzących w Boga i nie potrzebuje przyjmować judaizmu, gdyż żyje według nauki Jezusa Chrystusa; Ignacy apeluje o życie w jedności „w Ojcu, Synu i Duchu”, w łączności z biskupem i kapłanami.Magn. XIII, 1.