Javert udaje się do Madeleine'a z prośbą o dymisję, która zostaje odrzucona. Informuje zarazem mera o rozprawie, w czasie której sam, wezwany na świadka, zapewnia o tym, że schwytany żebrak Champmathieu jest Jeanem Valjeanem; wyjeżdża jednak, zanim Madeleine przyzna się do swojej prawdziwej tożsamości. Dokonuje jego aresztowania dopiero w Montreuil, przy łóżku Fantyny i doprowadza do ponownego wysłania Valjeana na dożywotnie galery, z których ten jednak ucieka, pozorując swoje utonięcie. Javert otrzymuje awans i stanowisko inspektora w Paryżu.
W stolicy Francji dochodzi do ponownego spotkania z Valjeanem, który osiedlił się z córką Fantyny, Kozetą na jednym z odludnych przedmieść. Javert, po kolejnych obserwacjach, podejmuje nocny pościg, który jednak kończy się fiaskiem. Nie wiemy nic o losach Javerta w czasie kolejnych dziewięciu lat, kiedy Valjean i Kozeta ukrywali się w klasztorze Petit Picpus. Dopiero w 1832 Javert przypadkowo, przeprowadzając aresztowanie członków gangu "Ślepego Kura", przekonuje się o tym, że Valjean żyje i nadal mieszka w Paryżu. Do kolejnej ich konfrontacji dochodzi jednak dopiero na barykadach w czasie powstania republikańskiego 5 czerwca 1832, kiedy Javert zostaje wysłany na barykadę jako szpieg, zdemaskowany i unieszkodliwiony przez powstańców dowodzonych przez Enjolrasa.