John Dudley nie przekazywał wszystkich informacji o zdrowiu króla do publicznej wiadomości.
Henryk VIII mimo zawarcia sześciu związków małżeńskich miał tylko troje dzieci, które przeżyły dzieciństwo: Edwarda VI i dwie córki: Marię i Elżbietę. Podczas choroby Edwarda VI każdy potencjalny następca tronu z dynastii Tudorów był płci żeńskiej. Zgodnie z testamentem Henryka VIII w razie bezpotomnej śmierci jego jedynego syna tron Anglii mają dziedziczyć odpowiednio Maria i jej potomkowie, a później Elżbieta. W razie bezpotomnych śmierci obu z nich linia dziedziczenia miała przejść na potomków Marii Tudor z jej drugiego małżeństwa z Charlesem Brandonem: Frances i Eleanor. One również miały tylko córki: Jane Grey, Catherine Grey, Mary Grey i Margaret Clifford.
Młody król, przeczuwając swoją śmierć, być może za namową Johna Dudleya, który chciał zachować swoją polityczną pozycję w Anglii, zamierzał sam wyznaczyć swego następcę, a raczej następczynię i opracował instrukcję w sprawie sukcesji, w której wydziedziczył swoje dwie siostry z racji uznania ich w latach 30. XVI w. za dzieci nieślubne (małżeństwa Henryka VIII z Katarzyną Aragońską i Anną Boleyn zostały unieważnione).