Ich majątek opierał się na dobrach ziemskich, prawach górniczych, kopalniach, hutach, lasach, zakładach przemysłowych i inwestycjach finansowych.
Szczególne znaczenie mieli Hugo I Henckel von Donnersmarck, Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck i Guido Henckel von Donnersmarck. W okresie rewolucji przemysłowej przyczynili się oni do rozwoju górnictwa, hutnictwa, przemysłu cynkowego, żelaznego i chemicznego na Górnym Śląsku.
Guido Henckel von Donnersmarck należał do najbogatszych ludzi Cesarstwa Niemieckiego. Był przemysłowcem, finansistą i osobą utrzymującą kontakty z najwyższymi kręgami politycznymi Prus i Niemiec, w tym z Ottonem von Bismarckiem oraz cesarzem Wilhelmem II.
Ród po 1945 roku
W 1945 roku, w wyniku klęski III Rzeszy i zmiany granic, Henckel von Donnersmarckowie utracili śląską część majątku. Rezydencje w Świerklańcu, Siemianowicach, Nakle, Brynku i innych miejscowościach zostały przejęte przez państwo polskie, a część obiektów uległa zniszczeniu lub degradacji.
Po II wojnie światowej przedstawiciele rodu mieszkali głównie poza Polską, m.in. w Austrii, Niemczech i Luksemburgu.