Następne kilka miesięcy spędził w warszawskim szpitalu na Oczki.

Jego ojciec został zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej na Ukrainie, matka została wywieziona na teren Kazachstanu, nie dożyła końca wojny. Do rodzinnego Lwowa wrócił w 1941, wstąpił do AK (ps. „Gryf”). Rozpoczął studia polonistyczne na kompletach tajnego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Zagrożony przez Niemców przeniósł się do Zakopanego.

Po wyzwoleniu służył w 1945-1947 w Ludowym Wojsku Polskim, początkowo jako oficer liniowy (pełnił służbę w okolicach Berlina), a następnie kierownik Domu Żołnierza „Awangarda” w Toruniu. W 1946 został członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej, od 1948 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1947–1948 był sekretarzem literackim Teatru Ziemi Pomorskiej w Toruniu. W tym mieście prowadził też Teatr Domu Żołnierza „Awangarda”. W latach 1948–1952 pełnił funkcję kierownika działu literackiego rozgłośni Polskiego Radia w Bydgoszczy. W 1949 został członkiem Związku Zawodowego Dziennikarzy RP (od 1951 Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich). W 1952 ukończył filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, uzyskując dyplom ukończenia studiów I stopnia.