Prototyp thumb|left|Drugi prototyp samolotu Prototyp samolotu napędzany był dwoma sześciocylindrowymi, chłodzonymi powietrzem silnikami tłokowymi Continental GTSIO-520 o mocy 390 KM i trójłopatowymi, przestawialnymi śmigłami firmy Hartzell. Maszyna o znakach G-ASCN została zarejestrowana 7 sierpnia 1962 roku, a do swojego pierwszego lotu wzbiła się 17 stycznia 1963 roku. Za jej sterami siedział pilot oblatywacz Dennis Tayler. Lot odbył się z obecnego lotniska im. George'a Besta w Belfascie. 25-minutowy lot zakończył się sukcesem jednak otrzymanie certyfikatu typu, umożliwiającego rozpoczęcie sprzedaży opóźnione zostało przez decyzję o zmianie napędu samolotu na oferujący większą moc. Na tym etapie rozważano wyposażenie samolotu w cztery silniki. Ostatecznie wybrano dwa francuskie, turbośmigłowe Turbomeca Astazou II o mocy 523 KM. Silniki napędzały przestawialne, odladzane elektrycznie trójłopatowe śmigła Ratier-Figeac o możliwości przestawienia w rewers. Francuskie jednostki zainstalowano na prototypie, który tak zmodernizowany ponownie wzbił się w powietrze 2 października 1963 roku. Nowy napęd spełnił oczekiwania konstruktorów i wiosną 1964 roku maszyna otrzymała certyfikat typu. Tymczasem francuski producent silników zaoferował kolejną wersję swojej jednostki oznaczoną jako Astazou X i dysponującą mocą 624 KM.