Silnik został przetestowany w locie na prototypie Skyvana. Docelowo jednak Skyvan otrzymał kolejną modyfikację silnika oznaczoną jako Astazou XII, dysponującą mocą 660 KM. Samolot napędzany tymi jednostkami, będący drugim zbudowanym prototypem, o znakach G-ASCO został oblatany 29 sierpnia 1965 roku. Pierwsza wersja SC.7, napędzana jednostką Continental otrzymała oznaczenie Skyvan 1, po instalacji Turbomeca Astazou II zmieniono oznaczenie na Skyvan 1A. Kolejne pięć wyprodukowanych maszyn, które otrzymało silniki Astazou XII, oznaczono jako Skyvan 2.
Produkcja thumb|left|G-ASZJ z silnikami Garrett AiResearch Początkowo projekt Skyvan nie miał wysokiego priorytetu w zarządzie firmy. Dodatkowo całe przedsięwzięcie trapiły problemy finansowe, którym zaradzenie widziano w dofinansowaniu rządowym. Irlandzki rząd był właścicielem 2/3 udziałów wytwórni, ale odrzucał plan dofinansowania, bojąc się fiaska programu budowy samolotu. Dopiero w połowie 1964 roku, kiedy Short mógł się już pochwalić zainteresowaniem ze strony nabywców, przyznano rządowe dofinansowanie. Za pieniędzmi ruszyła duża akcja promocyjna samolotu między innymi na Alasce, Nowej Zelandii, Australii i Filipinach.