Karol Mieczysław Radoński (ur. 7 października 1883 w Kociałkowej Górce, zm. 15 marca 1951 we Włocławku) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy poznański w latach 1927–1929, biskup diecezjalny włocławski w latach 1929–1951.
Życiorys Karol Radoński urodził się w Kociałkowej Górce koło Pobiedzisk w zaborze pruskim 7 października 1883 roku. Rodzice Seweryn herbu Jasieńczyk i Jadwiga z domu Kalkstein byli ziemianami. Ojciec uczestniczył w powstaniu styczniowym, brał udział w tworzeniu tzw. Komitetu Działyńskich oraz Towarzystwa Oświaty Ludowej. Dziadek ze strony ojca Tadeusz, był porucznikiem w powstaniu listopadowym.
Pierwsze nauki pobierał u prywatnych nauczycieli. W latach 1899–1903 uczęszczał do Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Studia odbywał kolejno na uniwersytetach w Heidelbergu, Berlinie i Monachium. W 1905 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Poznaniu.