Po odbytych studiach filozoficzno-teologicznych przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Edwarda Likowskiego w Gnieźnie 14 lutego 1909 roku. Następnie był wikariuszem w parafiach w Czerniejewie oraz św. Jana Jerozolimskiego w Poznaniu. W latach 1911–1914 był drugim administratorem w kościele pojezuickim, gdzie prowadził duszpasterstwo młodzieży. Od 1914 roku był administratorem poznańskiej parafii katedralnej, penitencjarzem i kaznodzieją katedralnym. Po wybuchu I wojny światowej został kapelanem niemieckiego garnizonu wojskowego. W tym okresie wykradł z archiwum wojskowego ważne dla powstańców wielkopolskich dokumenty.
Po wojnie został ustanowiony notariuszem, a następnie sędzią sądu biskupiego. W latach 1912–1916 redagował czasopismo „Słowo Boże”, następnie w latach 1916–1918 pełnił funkcję redaktora naczelnego „Przewodnika Katolickiego”. W 1921 został proboszczem na poznańskich Jeżycach w Parafii św. Floriana.
8 kwietnia 1927 został prekonizowany biskupem pomocniczym archidiecezji poznańskiej i biskupem tytularnym Berissy. Sakrę biskupią przyjął 29 maja 1927 z rąk arcybiskupa Augusta Hlonda. Nominowany kanonikiem kapituły archikatedralnej i wikariuszem generalnym. Jako delegat prymasa m.in. wizytował polskie ośrodki duszpasterskie we Francji.