thumb|300px|Terytorium Dakoty w latach 1861-1889 Terytorium Dakoty – historyczny obszar administracyjny USA, terytorium zorganizowane, istniejące w latach 1861–1889. Terytorium to stanowiło północną część ziemi przejętej od Francji w zakupie Luizjany przez Stany Zjednoczone.
Większość Terytorium Dakoty poprzednio stanowiła część Terytorium Minnesoty i Terytorium Nebraski. Gdy stan Minnesota dołączył do Unii w 1858, pozostałe obszary na wschód od rzeki Missouri znalazły się w stanie niezorganizowanym. A gdy podpisano później tego samego roku Traktat z Yankton, w efekcie wywłaszczając Indian Lakota (Sioux) na korzyść rządu USA, pierwsi nowi osadnicy stworzyli nieoficjalny samorząd i bez skutku domagali się, aby Stany Zjednoczone przyznały mu status terytorium. Dopiero 3 lata później, po osobistym wstawieniu się J.B.S. Todda, szwagra nowo wybranego, ale jeszcze niezaprzysiężonego prezydenta USA, Abrahama Lincolna, władze federalne w Waszyngtonie ustanowiły Terytorium Dakoty terytorium zorganizowanym 2 marca 1861. W momencie powstawania nowe terytorium obejmowało wielki obszar dzisiejszych stanów Montana (do szczytów Gór Skalistych) i Wyoming.