Louis Gabriel Ambroise de Bonald (ur. 2 października 1754 w majątku Le Monna k. Millau, zm. tamże 23 listopada 1840) – francuski filozof i publicysta, teoretyk nauki o państwie, zwolennik monarchii teokratycznej. Jeden z głównych przedstawicieli tradycjonalizmu, rojalista i przeciwnik filozofii oświecenia.
Życiorys Pochodził z rodziny arystokratycznej i był wicehrabią. Studiował w kolegium oratoriańskim w Juilly. Za panowania Ludwika XV służył w armii. Po roku 1776 rozpoczął karierę polityczną jako mer w Millau, przerwaną czasowo przez rewolucję francuską, kiedy to przebywał na emigracji w Niemczech (1791–1797). Po powrocie do Francji początkowo był w służbie Napoleona jako radca uniwersytetu, a później królów z dynastii burbońskiej. W 1815 został deputowanym do parlamentu francuskiego z departamentu Aveyron. W 1823 został Parem. W 1830, jako legitymista nie uznający wstąpienia na tron Ludwika Filipa, zrezygnował z tej godności i powrócił do swojego majątku La Monna pod Millau, gdzie w 1840 zmarł.
Od 1816 r. był członkiem Akademii Francuskiej (zasiadał w fotelu 30).
Jednym z jego czterech synów był Louis kardynał de Bonald.
Filozofia Najważniejszym wydarzeniem, które ukształtowało poglądy Bonalda, była rewolucja francuska, którą uważał za niszczycielską tragedię i przeciwko której przez całe życie występował.