Jak wskazuje Bonald, ludzie są równi pod względem podobieństwa do Boga i swojej podstawowej natury. Są jednak zasadniczo nierówni pod względem swoich zdolności i społecznej pozycji. Jest to stan naturalny i to z tej nierówności bierze się dążenie jednostek do wchodzenia ze sobą w relacje. Napięcie między silnymi a słabymi, oraz niedoskonałość jednostek jednoczone są przez władzę i cementują społeczeństwo. Stąd wynika jego poparcie do monarchii jako formy rządów, z katolicyzmem jako religią państwową i korporacyjnie zorganizowanemu społeczeństwu.
Bonald był przeciwnikiem liberalizmu i popieranych przez niego reform społecznych, w tym legalizacji rozwodów, praw kobiet, wolności prasy (był zwolennikiem cenzury).
Recepcja Wraz z Josephem de Maistrem jest uznawany za twórcę francuskiego konserwatywnego kontrrewolucjonizmu. Do jego myśli odwoływali się rojaliści i ultramontanie oraz konserwatywni tradycjonaliści. Jego myśl była podbudową ideową legitymizmu. Był szczególnie istotny dla Louisa Veuillota, Juana Donoso Cortésa, Charles’a Maurrasa i T.S.