mały|Grób Konstantego Kułagowskiego na Starym Cmentarzu w Łodzi Konstanty Kułagowski, ps. „Rabin”, „Rareż” (ur. 10 marca 1898 w Chmielniku, zm. 23 czerwca 1977 w Łodzi) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 10 marca 1898 w Chmielniku, w rodzinie Stanisława, urzędnika, i Kazimiery z Żelawskich. Od 1907 roku uczył się w Szkole Handlowej w Kielcach i należał tam do tajnego skautingu oraz „Zarzewia”.
23 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich jako szeregowiec w 1 pułku piechoty, a następnie jako telefonista w Oddziale Telegraficznym 1 pułku piechoty. Uczestniczył w kursie oficerskim w Zambrowie. Po kryzysie przysięgowym internowany w obozie w Szczypiornie, a następnie w Łomży, zwolniony z internowania w lipcu 1918 roku.
W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 7 pułku ułanów, gdzie ukończył podoficerski kurs karabinów maszynowych i został zastępcą dowódcy plutonu. W okresie od września 1919 do kwietnia 1920 uczestniczył w kursie dla uczniów żołnierzy przy Dowództwie Okręgu Generalnym „Lwów”, gdzie uzyskał świadectwo maturalne. Na porucznika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 października 1920 roku.