Po powrocie z kursu został dowódcą plutonu w szwadronie karabinów maszynowych 7 pułku ułanów, następnie był oficerem broni i oficerem gazowym pułku i ponownie dowódcą plutonu karabinów maszynowych. We wrześniu 1923 roku został adiutantem pułku, a następnie kolejno dowódcą plutonu, oficerem ewidencyjno-personalnym pułku, oficerem gazowym. Po ukończeniu kursu w Centralnej Szkole Strzelań w Toruniu w kwietniu 1927 roku pełnił obowiązki dowódcy szwadronu w 7 pułku ułanów. 2 kwietnia 1929 roku awansował na rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 25. lokatą w korpusie oficerów kawaleriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 3 kwietnia 1929 roku, s. 107.. W okresie od października 1929 do czerwca 1930 roku skończył kurs dowódców szwadronów w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu, gdzie odbywa następnie staż. W grudniu 1930 roku został dowódcą plutonu w 10 pułku strzelców konnych, a w kwietniu 1931 roku wrócił do 7 pułku ułanów na stanowisko dowódcy szwadronu.