Produkcja celulozy została przekształcona także w produkcję papieru, drewno składowane na placu drzewnym zostało szybko zużyte, zaś produkcja została spowolniona i kilka razy wstrzymana.
W 1942 fabrykę nabył do spółki z Ostabankiem, przedsiębiorcą pochodzenia niemieckiego – Mejer. Po II wojnie światowej, w 1945 odbyło się zebranie załogi i wybranie Komitetu Robotniczego Fabryki Celulozy i Papieru, którego dyrektorem został Czesław Wierny. W 1952 prezesurę objął Henryk Barabasz, zaś Włocławskim Zakładom nadano imię Juliana Marchlewskiego. Ukazała się też Pamiątka z Celulozy – powieść Igora Newerlego, której akcja rozgrywa się między innymi w przedwojennej Celulozie. W latach 1953–1954 napisano scenariusz na podstawie książki do filmów: Celuloza i Pod gwiazdą frygijską.
Lata 1953–1989 to okres świetności dla Włocławskiej Celulozy. Zakład ciągle rozbudowywano i pod koniec istnienia, pracowało w nim około 3500 osób.