Jednak także tutaj języki preferują jeden szyk jako podstawowy, neutralny: Ds–Dt (południowy wiatr): angielski, chiński, japoński, … Dt–Ds (wiatr południowy): wietnamski, tajski, suahili, …

Szyk wyrazów w języku polskim Język polski, dzięki rozbudowanemu systemowi morfologicznemu, charakteryzuje się szykiem swobodnym, ponieważ zróżnicowanie form wyrazów pozwala na ogół odróżnić ich funkcję składniową. Mimo to w zakresie podstawowych elementów zdania grupa podmiotu poprzedza najczęściej grupę orzeczenia, ta zaś poprzedza grupę dopełnienia bliższego (szyk SVO). Ten porządek składników ulega w dłuższych tekstach różnym modyfikacjom, o których decydują cztery główne czynniki: spójność tekstu, akcent logiczny, względy rytmiczne i styl. Spójność tekstu polega na tym, że zdanie rozpoczyna się od składników nawiązujących do wypowiedzeń poprzednich. Akcent logiczny zasadza się na tym, iż pewne składniki zdania, uważane przez mówiącego za bardziej istotne dla przekazywanej treści, są wymawiane z naciskiem – zaakcentowane. Te ważniejsze części są przesuwane na początek wypowiedzenia lub na jego koniec. Względy rytmiczne decydują o miejscu wyrazów nieakcentowanych w wypowiedzeniu. Chodzi głównie o enklityki, czyli wyrazy wymawiane razem z wyrazem poprzedzającym, takie, które potrzebują oparcia akcentowego.