Choć czasem dany język dopuszcza więcej niż jeden szyk, to poszczególne rodzaje szyku mogą się różnić pod względem sytuacyjnym czy stylistycznym.

Szyk członu określającego i określanego Inną cechą typologicznie istotną jest kolejność członu określającego (łac. determinans = Ds) i określanego (łac. determinatum = Dt), który charakteryzuje się w językach dużo większą stabilnością. Nawet jeśli w danym języku obserwuje się obie kolejności, to są one zazwyczaj jakoś zróżnicowane. Na przykład w języku polskim szyk Ds–Dt jest charakterystyczny raczej dla fraz luźnych (silny wiatr), zaś Dt–Ds dla fraz stałych (wiatr halny), wyrażeń poetyckich (A wy, wiatry alpejskie! tam! przez te płaszczyzny, | Ponieście tęskne tchnienie do miłej ojczyzny! – Kazimierz Brodziński) czy przydawki rzeczownikowej (wiatr historii). Z kolei w języku francuskim pewne krótkie przymiotniki jako Ds stoją przed rzeczownikami jako Dt (une belle femme ‘piękna kobieta’), inne zaś, dłuższe, stoją po nim (une femme éblouissante ‘olśniewająca kobieta’).