o zmianie granic miasta Bełchatowa w powiecie piotrkowskim, województwie łódzkiem.; 1937, 14 stycznia – potwierdzenie herbu Bełchatowa. 1939, 4 września – bombardowanie Bełchatowa przez lotnictwo niemieckie; 6 września – wkroczenie wojsk niemieckich. Zniszczeniu uległy ulice Kościuszki, Pabianicka i rynek. Zniszczenia w budownictwie wyniosły 40%, a we włókiennictwie 50% (łącznie z maszynami i urządzeniami). Początkowo miasto zostało włączone do terenów Generalnego Gubernatorstwa. Podczas okupacji w Bełchatowie zaktywizowała się mniejszość niemiecka – na czele z miejscowym pastorem – Jakubem Gerhardtem, dzięki której po pół roku miasto włączono do Rzeszy, w granicach Kraju Warty, który miał zostać poddany szybkiej germanizacji. Sam Bełchatów został ogłoszony „miastem żydowskim”. 1940 – wiosną tego roku nowym komisarzem zostaje Reichsdeutscher Josef Tramler (był komisarzem miasta do końca wojny). 1941 – w Bełchatowie w rejonie ul. Fabrycznej, Sienkiewicza i Pabianickiej hitlerowcy założyli getto (zlikwidowane w sierpniu 1942) 1942, 7 marca – rozstrzelanie w Bełchatowie 3 żołnierzy Armii Krajowej 11 sierpnia – rozpoczęto likwidacje bełchatowskiego getta, gdzie stłoczono na niewielkiej przestrzeni ok. 5 tys. Żydów. Wywożono ich do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem i do getta łódzkiego. 1943 – Niemcy wprowadzili dla miasta nazwę okupacyjną niem. BelchentalDeutsche Heereskarte, 1944 rok..