Rocznik ciechanowski (zwany także mistyfikacją ciechanowską) – falsyfikat, rzekomy manuskrypt papierowy o wymiarach 31 × 21 cm, przypisywany Stanisławowi z Lipia, „odnaleziony” w 1975 r. przez jego późniejszego wydawcę Jerzego Gaczyńskiego w Archiwum Parafialnym i Dekanalnym parafii św. Józefa przy kościele Narodzenia NMP w Ciechanowie. Rzekomego odkrycia Jerzy Gaczyński – jak sam twierdził – miał dokonać podczas kwerendy archiwalnej, dzięki informacji uzyskanej od ówczesnego proboszcza ks. prałata Stanisława Tenderendy. Dokument miał mieścić się na składce obejmującej 6 kart, z których pierwsza i ostatnia miały pierwotnie spełniać prawdopodobnie rolę kart ochronnych, jednak na ostatniej recto zawierać się miały końcowe partie tekstu. Rękopis miał stanowić wszywkę w księdze kościelnej zatytułowanej Liber Ecclesiae Praeposituralis Ciechanoviensis oprawionej prawdopodobnie w 1821 r. i zawierającej różne akta kościelne.