Maciej Józef Brodowicz, Józef Brodowicz (ur. 24 lutego 1790 w GrzymałowieStrona Towarzystwa Naukowego Krakowskiego podaje jako miejsce urodzenia: Grzymułtowice na Podolu, zm. 22 stycznia 1885 w Krakowie) – polski lekarz, naukowiec, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, dwukrotny rektor tej uczelni. Prezes Towarzystwa Naukowego Krakowskiego.
Zasłynął jako najwybitniejszy po Andrzeju Badurskim profesor chorób wewnętrznych Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Urodził się na Podolu jako syn Andrzeja i Barbary z Kadłubowskich.
Po studiach na Uniwersytecie Wiedeńskim i pięcioletniej praktyce lekarskiej w szpitalu stolicy cesarstwa objął w 1823 kierownictwo kliniki lekarskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wykładał nieprzerwanie do roku 1850. Po objęciu kierownictwa katedry rozpoczął reformowanie i porządkowanie systemu nauczania. Osiągnięciem Józefa Brodowicza było przeniesienie w 1827 kliniki lekarskiej ze Szpitala Św. Łazarza do budynku zajmowanego przez lożę masońską przy ul. Kopernika 7 (w XXI wieku jest to siedziba Instytutu Biochemii Lekarskiej).