Kuracja – spektakl Teatru Telewizji w reżyserii Wojciecha Smarzowskiego i według powieści Jacka Głębskiego o tym samym tytule.
Fabuła Sztuka opowiada o losach młodego naukowca, który pada ofiarą wymyślonego przez siebie eksperymentu. Andrzej Majer, pełen zapału lekarz psychiatra, postanawia zgłosić się na trzy miesiące do szpitala psychiatrycznego jako pacjent, aby gruntownie poznać tajniki swego zawodu (i oczywiście lepiej zrozumieć swoich podopiecznych). O swoim eksperymencie informuje tylko bezpośredniego przełożonego, prof. Walasa i prof. Zimińskiego – ordynatora oddziału prowincjonalnego zakładu będącego miejscem „kuracji”. Obaj ostrzegają dra Majera o ryzykowności (z wielu względów) jego przedsięwzięcia, ten jednak upiera się przy swoim – ma udawać chorego na schizofrenię młodego inżyniera. W sali Majera przebywają już pacjenci – pogrążony w katatonii Nowakowski i chory na schizofrenię Kowalski. On to na widok „nowego” staje się wyjątkowo niespokojny (domaga się, by zabrać „tego zdrowego” z sali, gdyż wyjątkowo silne „prądy” mogłyby go zabić). W nocy Majer zostaje przez chorego zaatakowany, po czym zjawia się pielęgniarka z mocnymi środkami uspokajającymi (dla obu) oraz atletyczny Pan Mietek – wulgarny i brutalny sanitariusz.