Słysząc to cesarz rozgniewał się i wysłał do Heroda list w groźnym tonie, w którym m.in. pisał, że poczytywał go dawniej za swego przyjaciela, lecz teraz będzie go miał za zwykłego poddanego. Następnie nie przyjął posłów wysłanych przez Heroda w celu usprawiedliwienia się, a i drugie poselstwo także odprawił z niczym. Dopiero gdy Herod postanowił jeszcze raz wysłać poselstwo do Rzymu, tym razem na czele z Mikołajem z Damaszku, udało się przekonać cesarza do zmiany stosunku do Heroda, tak że nie żywił już do niego złości. Mikołaj bronił Heroda, mówiąc m.in. że ten kilkakrotnie zwracał się do Saturninusa w sprawie SyllajosaJózef Flawiusz, Dawne dzieje Izraela, ks. XVI, rozdz. 9, 1-4 i rozdz. 10, 8.
W tym samym czasie, dwaj synowie Heroda Wielkiego, Aleksander I i Arystobul I, ponownie zostali oskarżeni o spiskowanie przeciwko ojcu. August w liście polecił Herodowi by zwołał sąd w tej sprawie w Berytos, gdzie mieszkają Rzymianie, i zaprosił wodzów oraz zarządców prowincjonalnych, w tym Saturninusa. Sam Herod nie kazał postawić przed sądem synów, gdyż zdawał sobie sprawę, że samym swoim widokiem z całą pewnością wzbudziliby współczucie. Potem zaczął z wielką gwałtownością przeciwko nim przemawiać, jakby byli obecni.