Najgroźniejsze i bolesne dla prestiżu brytyjskiego było zagrożenie dla panowania na morzach. Już w 1891 r. Arthur Balfour przestrzegał, że „połączone floty Francji i Rosji mogą pokonać Anglię na morzach”cytat za Leśniewski M., Wojna burska 1899–1902. Geneza, przebieg i międzynarodowe uwarunkowania, Warszawa 2001, s.216.. Dlatego też izolowana Anglia, która samotnie nie była w stanie sprostać wyzwaniom posiadania floty w każdej części świata, w której posiadała interesy kolonialne, musiała znaleźć sojusznika, który w pewien sposób odciążyłby ją i przejąłby na siebie część odpowiedzialności za ochronę brytyjskich interesów. Idealnym kandydatem do tego typu działań wydawała się być JaponiaIzolacja Anglii wynika w głównej mierze ze świadomej polityki splendid isolation, ale nie tylko. Okres 1899–1902 to czas trwania wojny burskiej, która to z małej wojny kolonialnej przerodziła się w największy konflikt zbrojny przełomu XIX/XX w., a metody walki armii brytyjskiej (taktyka spalonej ziemi, obozy koncentracyjne dla rodzin bittereindersów), zwłaszcza w czasie, kiedy siły burskie rozpoczęły walki partyzanckie, wywołały burzliwe dyskusje i ostre głosy potępienia takich działań..
Traktat brytyjsko-japoński