To i jego bezduszne traktowanie jej, zwłaszcza jego obojętność na jej przyszłość, powoduje, że od niego odchodzi, ale wcześniej rzuca w niego kapciami Higginsa, pozostawiając go zdumionego jej niewdzięcznością („Tylko czekaj (powtórka)”). Na zewnątrz Freddy wciąż czeka („Na ulicy, na której mieszkasz (powtórka)”) i wita się z Elizą, która jest przez niego zirytowana, ponieważ jedyne, co robi, to rozmowa („Pokaż mi”). Eliza próbuje wrócić do swojego dawnego życia, ale stwierdza, że już do niego nie pasuje. Spotyka ojca, któremu bogaty Amerykanin, któremu polecił go Higgins, pozostawił dużą fortunę i godzi się z poślubieniem macochy Elizy. Alfred czuje, że Higgins go zrujnował, ubolewając, że jest teraz związany „moralnością klasy średniej”, w której upija się przed dniem ślubu („Zabierz mnie do kościoła na czas”). Eliza w końcu odwiedza matkę Higginsa, która jest oburzona bezdusznym zachowaniem syna.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — My Fair Lady (film 1964) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.