Urodził się jako drugi syn Karola Łazarza Henckla von Donnersmarcka i Julii z domu von Bohlen. Jego rodzina dysponowała rozległymi dobrami ziemskimi i zakładami przemysłowymi na Górnym Śląsku oraz uczestniczyła w procesie industrializacji regionu.
W 1848 roku, po śmierci starszego brata, osiemnastoletni Guido przejął za zgodą ojca zarząd nad fideikomisem tarnogórsko-świerklanieckim. Według biografii Deutsches Historisches Museum należące do dóbr kopalnie wydobywały wówczas około 21 tys. ton węgla rocznie, natomiast pod koniec życia Donnersmarcka roczna produkcja jego przedsiębiorstw wynosiła około 2,5 mln ton.
Rozwój majątku przypadł na okres intensywnej industrializacji Górnego Śląska. Donnersmarck wykorzystywał posiadane złoża węgla, rud cynku i żelaza, a równocześnie inwestował w zakłady przetwarzające wydobywane surowce.
Działalność przemysłowa
Górnictwo i hutnictwo
Podstawę działalności gospodarczej Donnersmarcka stanowiły kopalnie węgla kamiennego i rud metali oraz huty żelaza i cynku. Modernizował istniejące zakłady, uruchamiał nowe przedsiębiorstwa i dążył do połączenia wydobycia surowców z ich przetwarzaniem.