W 1851 roku połączył kopalnie „Concordia” i „Michael”. Dwa lata później uczestniczył w utworzeniu Schlesische Aktiengesellschaft für Bergbau und Zinkhüttenbetrieb w Lipinach, jednej z dużych górnośląskich spółek zajmujących się wydobyciem rud i produkcją cynku. Do końca życia pozostawał przewodniczącym jej rady nadzorczej.
W latach 50. XIX wieku rozbudował w Zabrzu kompleks hutniczy Donnersmarckhütte, obejmujący m.in. wielkie piece i koksownię. W 1872 roku przedsiębiorstwo zostało przekształcone w spółkę akcyjną, co umożliwiło pozyskanie kapitału na dalszy rozwój zakładów.
Z jego działalnością wiązały się m.in. Kopalnia Guido w Zabrzu, kopalnie „Deutschland” i „Schlesien”, huta cynku „Guidotto” oraz zakłady w rejonie Świętochłowic, Bytomia i Rybnika. Część przedsiębiorstw zmieniała następnie właścicieli, nazwy i strukturę organizacyjną, stając się elementami większych koncernów przemysłowych.
W ostatnich dekadach XIX wieku rozwijał wydobycie węgla w należących do niego dobrach. W 1873 roku rozpoczęła działalność kopalnia „Deutschland”, a w 1883 roku kopalnia „Schlesien”. Pod koniec lat 80.