Posiadał udziały lub prowadził inwestycje w innych częściach Niemiec, Królestwie Polskim, Rosji, Austrii, Francji i Szwecji.
Do jego przedsięwzięć należały zakłady metalurgiczne i górnicze w Zagłębiu Ruhry, rejonie Szczecina, na Morawach i w Królestwie Polskim, a także kopalnie rud oraz majątki ziemskie poza granicami Niemiec. Skala działalności czyniła go jednym z najważniejszych śląskich przedsiębiorców przełomu XIX i XX wieku.
Działalność polityczna i publiczna
Donnersmarck łączył działalność przemysłową z aktywnością polityczną. Był związany ze Śląskim Sejmem Prowincjonalnym, pruską Radą Państwa i pruską Izbą Panów, w której zasiadał jako przedstawiciel arystokracji i wielkiej własności ziemskiej.
Podczas wojny francusko-pruskiej wykorzystano jego znajomość Francji, języka francuskiego oraz paryskich środowisk politycznych i gospodarczych. Pełnił funkcje związane z niemiecką administracją w Metz i uczestniczył jako doradca w działaniach poprzedzających zawarcie pokoju.
W czasie negocjacji opowiadał się za wysoką kontrybucją nałożoną na Francję. Nie był jednak samodzielnym autorem warunków pokojowych, które zostały ustalone przez władze niemieckie i zespół negocjatorów kierowany politycznie przez Ottona von Bismarcka.