Po zakończeniu wojny utrzymywał bliskie relacje z Bismarckiem. Kontakty obejmowały sprawy gospodarcze, polityczne i towarzyskie, a Donnersmarck należał do przemysłowców posiadających dostęp do najważniejszych przedstawicieli władz Cesarstwa Niemieckiego.
Donnersmarcka łączyły także kontakty z cesarzem Wilhelmem II. Cesarz odwiedzał dobra świerklanieckie, które służyły m.in. jako miejsce spotkań towarzyskich i polowań.
Tytuł książęcy i odznaczenia
W 1896 roku Donnersmarck objął godność 13. wolnego pana stanowego Bytomia. Godność ta była związana z dziedzicznymi prawami przysługującymi właścicielom dawnego wolnego państwa stanowego.
18 stycznia 1901 roku cesarz Wilhelm II nadał mu dziedziczny tytuł księcia von Donnersmarck, przekazywany zgodnie z zasadą primogenitury. Tytuł przysługiwał pierworodnemu męskiemu potomkowi, natomiast pozostali członkowie rodziny zachowywali tytuły hrabiowskie.
W 1905 roku Wyższa Szkoła Techniczna w Charlottenburgu przyznała mu tytuł doktora honoris causa.