Już Kitab al-Aghani uważa Kajsa Ibn al–Mulawwaha za postać fikcyjną (na co wskazują choćby nieścisłości w jego genealogii), sugerując, że jako pierwszy przydomek Madżnun przyjął pewien młody Umajjada, który stworzył opowieść o niespełnionej miłości jako wstęp do swoich wierszy opiewających jego uczucie do swojej kuzynki. Ta teoria nie została podjęta przez inne źródła, zaś rzeczony Umajjada nadal pozostaje anonimowy. Al-Dżahiz rozdziela Madżnuna na dwie osoby, rozróżniając pomiędzy Madżnunem z Banu Amir i z Banu Dżada. Analiza rzekomego dywanu Kajsa Ibn al-Mulawwaha potwierdza, że zachowane w nim wiersze nie mogły być ułożone przez jednego poetę (co nie zmienia faktu, że Régis Blachère uznał je za ważną część dawnej poezji arabskiej)Pięć wierszy z dywanu Kajsa Ibn al-Mulawwaha przełożonych na język polski znajduje się w antologii . W sumie Madżnun jawi się jako postać stworzona przez północnych Arabów, którzy chcieli pokazać, że nieszczęśliwa miłość nie jest jedynie przywilejem Arabów z południa, czego dowodzić miało pojawienie się wśród nich poety, który mógł być postawiony na równi z Dżamilem al-Uzrim. Fakt, że w historiach o Kajsie pojawia się umajjadzki namiestnik Medyny w 702, Nafwal Ibn Musahik, sugeruje, że pierwsze historie o Madżnunie pojawiły się gdzieś w tym okresie.