– japoński kompozytor muzyki współczesnej. Zajmował się także estetyką i teorią muzyki.

W swojej twórczości łączył elementy muzyki i filozofii Wschodu i Zachodu. Wierzył, że muzyka porządkuje codzienne dźwięki, czyniąc je istotnymi i zrozumiałymi. Dążył do inkorporacji dźwięków naturalnych oraz do zestawiania i godzenia przeciwieństw takich jak Wschód i Zachód, dźwięk i cisza, tradycja i innowacja. Uprawiał większość podstawowych form muzyki instrumentalnej i wokalno-instrumentalnej oraz muzykę filmową. Zajmował się niemal wszystkimi współczesnymi technikami kompozytorskimi. Skomponował kilkaset utworów, napisał muzykę do blisko 100 filmów, opublikował 20 książek. Był najbardziej wpływowym japońskim kompozytorem XX wieku.

Życiorys Pierwsze wpływy i inspiracje Już we wczesnej młodości Takemitsu fascynował się muzyką zachodniego kręgu kulturowego. Początkowo, przed II wojną światową, był to amerykański jazz odtwarzany z płyt gramofonowych jego ojca. Po wojnie – europejska muzyka poważna nadawana przez radio rozgłośni armii amerykańskiej stacjonującej w powojennej Japonii. Słuchał wtedy kompozycji Debussy’ego, Ravela, Schönberga, Berga, Weberna, będących ogromną inspiracją we wczesnym okresie jego twórczości.