prowadził prywatne lekcje francuskiego, prowadził audycje o Bretanii w irlandzkim radiu, pisał artykuły do gazet. Poza tym w dalszym ciągu redagował "Breton National News Service". Wkrótce otrzymał obywatelstwo irlandzkie i rozpoczął pracę w ministerstwie spraw zagranicznych. W czerwcu 1955 r. w Paryżu doszło do ponownego jego procesu, który oddalił wszystkie zarzuty przeciwko niemu. W rezultacie jesienią tego roku Yann Fouéré odbył podróż po Bretanii. W 1956 r. opracował projekt "d’Organisation de la Bretagne", nawiązujący do projektu z 1942 r. Został on opublikowany w formie petycji do władz francuskich. 10 listopada 1957 r. współtworzył Mouvement pour l’Organisation de la Bretagne, zaś od stycznia 1958 r. wydawał jego organ prasowy pismo "l’Avenir de la Bretagne". W broszurze pt. "De la Bretagne a la France et a l’Europe" przedstawił ideę demokratycznej i federalistycznej Europy, respektującej prawa mniejszości narodowych. W 1968 r. opublikował książkę pt. "l’Europe aux cent drapeaux", w której rozwinął powyższe idee. Był też autorem 2 kolejnych książek pt. "La Bretagne écartelée" i "Histoire résumée du mouvement Breton (1800-1976)". Nawiązał kontakty z organizacjami i partiami mniejszości narodowych z innych krajów Europy. Wstąpił do L’Union Fédéraliste des Communautés Ethniques. W 1961 r. współtworzył Ligę Celtycką.