Kierował izbą od 14 lipca 1978 przez okres niespełna czterech lat, a 15 marca 1978 w wieku 84 lat złożył rezygnację, motywując swoją decyzję złym stanem zdrowia po przebytej chorobie serca, po czym na własną prośbę został odwołany 25 maja 1978, zaś został zastąpiony przez generała Jana Berka. Po odwołaniu z zajmowanego urzędu 25 maja 1978 otrzymał specjalne podziękowanie za swoją służbę na stanowisku Prezesa NIK, wystosowane od Prezydenta RP dr. Stanisława Ostrowskiego wraz z zawiadomieniem o odznaczeniu Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski w uznaniu za położone zasługi dla Państwa. Ponadto wieloletnim sekretarzem Rady Instytut Józefa Piłsudskiego w Londynie, członkiem Instytutu Spraw Międzynarodowych, członkiem zarządu Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Wielkiej Brytanii, członkiem zarządu Byłych Pracowników Służby Dyplomatycznej. Był autorem publikacji, m.in. z dziedziny spraw narodowościowych.
Zamieszkiwał w londyńskiej dzielnicy Wimbledon przy Salisbury Road 9. Był żonaty, miał córki.
Zmarł 5 lutego 1982 w Londynie i tam został pierwotnie pochowany (w uroczystościach pogrzebowych uczestniczył Prezydent RP na Uchodźstwie Edward Raczyński). Jego prochy zostały przewiezione do Polski i 24 sierpnia 1996 pochowane w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul.