Ostatecznie do porozumienia między wujem i bratankiem doszło 12 marca 1718 roku, kiedy Józef Wacław zrzekł się odziedziczonych dóbr, w zamian za co otrzymał odprawę w postaci 250 000 guldenów oraz posiadłości Rumburg.
Symbolicznym zażegnaniem sporu wewnątrz rodziny było również zawarcie małżeństwa ze swoją kuzynką i córką Antoniego Floriana – Marią Anną. Ceremonia miała miejsce 1 maja 1718 roku, a para doczekała się pięciorga dzieci, w tym jednego syna, jednak wszystkie zmarły w wieku niemowlęcym.
Kariera wojskowa i regencja Młody książę szybko rozwijał swoją karierę wojskową, co było możliwe dzięki jego pochodzeniu, talentowi, ale również wsparciu wieloletniego przyjaciela ojca i księcia Sabaudii – Eugeniusza. W 1716 został podporucznikiem (niem. Leutnant) w pułku dragonów. W 1717 roku uczestniczył jako kapitan (niem. Hauptmann) w bitwie pod Petrovaradinem w ramach kampanii Eugeniusza Sabaudzkiego przeciwko Turkom. W 1725 w randze podpułkownika (niem. Oberstleutnant) przejął dowodzenie nad pułkiem dragonów, którym dowodził do końca kariery, a który po rozwiązaniu był nazywany „Liechtenstein”. W 1730 został pułkownikiem (niem.