Posłał swoich dwóch uczniów do Chin i od mistrza chan Zhuo’ana Deguanga (1121–1203) (znanego także jako Fozaho Deguang) otrzymał przekaz Dharmy. Nōnina i uczniów skupionych wokół niego nazywano szkołą Darumy. Mimo nazwy, szkoła nie prowadziła nauczania w stylu linji, ani nawet czystego chińskiego chanu. Zmieszano w niej zen z naukami szkoły tendai. Charakterystyczne, że uczniowie tej szkoły przeszli później do Dōgena, a nie do Eisaia Myōana.
Eisai Myōan Linia przekazu Eisaia Myōana Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 45/18. Huanglong Huinan (1002–1069) odgałęzienie szkoły linji – huanglong 46/19. Huitang Zuxin (1024–1100) 47/20. Huanglong Xinsou (1071–1115) 48/21. Weiqing 49/22. Shouzhuo 50/23. Jiaichen 51/24. Tanfen 52/25. Zongjin 53/26. Xu’an Huaichang (bd) 54/27/1. Eisai Myōan (1142–1215) Japonia. Szkoła zen rinzai 55/28/2. Ryōnen Myōzen (1184–1225) 55/28/2. Taikō Gyōyū (1163–1241) 55/28/2. Shakuen Eichō (zm. 1247) 56/29/3. Zōsō Rōyo (1193–1276) 57/30/4. Jakuan Jōshō (1229–1316) 58/31/5.