Najwybitniejszym mistrzem tej linii przekazu i jednym z najwybitniejszych mistrzów japońskiego zen był Tokushō Bassui.
Zen okresu Kamakury Linia przekazu Dharmy 45/18. Yangqi Fanghui (992–1049) odgałęzienie szkoły linji – yangqi 46/19. Baiyun Shouduan (1025–1072) 47/20. Wuzu Fayan (1024–1104) 48/21. Yuanwu Keqin (1063–1135) 49/22. Dahui Zonggao (1080–1163) 50/23. Zhuo’an Deguang (1121–1203) 51/24. Mi’an Xijie (1132–1202) (także jako Xian) 52/25. Po’an Zuxian (1136–1211) 53/26. Wuzhun Shifan (1177–1249) 54/27. Enni Ben’en (1201–1280) 54/27/1. Wu’an Puning (1197–1276) Japonia – Kamakura. 55/28/2. Hōjō Tokiyori (1227–1263) 54/27. Wanji Xingmi (b.d.) 55/28/1. Yishan Yining (1247–1317) Japonia – Kamakura. 56/29/2. Kokan Shiren (1278–1346) 56/29/2. Sesson Yūbai (1290–1346) 54/27/1. Wuxiue Zuyuan (1226–1286) (znany także jako Foguang). Japonia – Kamakura. 55/28. Jingtang Zhueyuan (bd) 55/28/1. Muchaku (ur. 1243-?) mniszka 55/28/1. Ichiō Inkō (1210–1281) 55/28/1. Kian Soen (1261–1313) 55/28/1. Kōhō Kennichi (1241–1316) 56/29/2. Musō Soseki (1275–1351) (także Musō Kokushi) 57/30/3. Shun'oku Myōha (1311–1388) 57/30/3. Chūgan Engetsu (1300–1375) 57/30/3. Ryūshū Shūtaku (1308–1388) 57/30/3. Seizan Jiei (1302–1369) 57/30/3. Zekkai Chūshin (1336–1405) 58/31/4. Ishō Tokugan (bd) 59/32/5.