Niedługo po osiedleniu się Europejczyków rozpoczęto handel komercyjny skórami kangurów.

Gatunki introdukowane miały ogromny wpływ na Australię, jako że jest ona, w terminologii ekologicznej, wyspą a nie kontynentem, a wyspy doświadczają nieporównywalnie dużego tempa wymierania gatunków. W latach 70. XX wieku liczebność populacji kangura zachodniego zaczęła maleć, podczas gdy liczebność lisa rudego drastycznie wzrosła. Lisy polowały zwłaszcza na młode, które niedawno opuściły torbę matki. Według badań przeprowadzonych w 1970 w Jarrah Forest na terenie Darling Range na 100 kilometrów kwadratowych przypadało dziesięć osobników; kolejne badania przeprowadzone w 1990 wykazały, że liczebność populacji spadła do jednego na każde 100 kilometrów kwadratowych. Populacja kangura szarego, którego rozmiary ciała są większe, również była wtedy monitorowana; jej liczebność nie zmieniła się.