Kangur smukły, walabia smukła (Notamacropus agilis) – gatunek ssaka z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae), dość szeroko rozprzestrzeniony, liczny. Poluje się na niego dla mięsa (które wykorzystuje się do produkcji konserw dla psów i kotów) oraz futra.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1842 roku brytyjski przyrodnik John Gould, nadając mu nazwę Halmaturus agilis. Miejsce typowe to Port Essington, Terytorium Północne, Australia. Holotyp to skóra (sygnatura BMNH 44.2.15.2) i czaszka bez żuchwy (BMNH 44.2.15.3) dorosłego samca z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Ponieważ niektóre ujęcia systematyczne rozpoznają 3 lub 4 słabo zróżnicowane podgatunki (agilis – Terytorium Północne; jardinii – Queensland; nigrescens – Australia Zachodnia; papuanus – Nowa Gwinea), potrzebne są kompleksowe badania morfologiczne i genetyczne. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Notamacropus: gr.