Fort Reno (znany także jako Fort Connor lub Old Fort Reno) – drewniany fort wybudowany w 1865 r. przez US Army na pograniczu Wielkich Równin na Terytorium Dakoty w dzisiejszym hrabstwie Johnson w stanie Wyoming. Służył ochronie osadników ciągnących na północny zachód szlakiem Bozemana przed napadami Indian.
Założenie Po zakończeniu wojny secesyjnej wielu osadników ruszyło na zachód, poszukując ziemi pod uprawę i nowych możliwości. Gdy rozniosła się wieść, że w Black Hills odkryto złoto, na obszar dzisiejszej Montany zaczęli napływać poszukiwacze złota i przygód, a za nimi osadnicy. Dla ułatwienia im drogi ku terenom złotonośnym wytyczono wkrótce szlak Bozemana, który przebiegał przez sam środek terytoriów uważanych przez Indian z plemion Dakotów za święte i z którego to powodu Indianie zaczęli atakować białych wędrowców. By temu zapobiec, w latach 1865-1866 Armia wzniosła serię fortów i posterunków jako garnizony dla walczących z Indianami oddziałów.