W trakcie rządów koalicji odnotowano duży wzrost przemysłu, głównie zajmującego się ceramiką - od roku 1945 liczba warsztatów wzrosła z 68 do 537 w 1958, duży sukces odniesiono też we wzroście produkcji wina i zboża. Na skutek tego rząd zamykał budżet nadwyżką w wysokości aż czterystu milionów lirów. Dzięki nadwyżkom do wszystkich mieszkań w kraju doprowadzono wodę i elektryczność oraz wybudowano dziesiątki domostw. Lewicowy rząd na początku lat 50. wdał się w utarczki graniczne z Włochami które chciały w ten sposób zmniejszyć potencjał gospodarczy kraju płynący z turystyki. Gdy 30 września 1957 roku na stronę opozycji antyrządowej przeszło pięciu deputowanych partii socjalistycznej co doprowadziło do zrównania w Wielkiej Radzie, sił opozycji i rządu do 30 na 30, w miejscowości Rovreta przy samej granicy z Włochami, chadecy powołali rząd rewolucyjny który zyskał uznanie konsula Stanów Zjednoczonych. Mimo braku poparcia międzynarodowego dla nowego rządu do San Marino wkroczyły wojska włoskie składające się z oddziałów regularnej armii i żandarmerii. Włosi w sile 12 000 żołnierzy a więc dywizji, wkraczając do San Marino zaopatrzeni byli w m.in. czołgi i transportery pancerne. Legalny rząd postawił w odpowiedzi w stan gotowości korpus żandarmerii i sformował uzbrojoną w dubeltówki, milicję ludową.