thumb|Mieczysław Starzyński (pierwszy z prawej) z braćmi Stefanem i Romanem w 5 pułku piechoty Legionów Polskich Mieczysław Starzyński (ur. 22 lipca 1891 w Warszawie, zm. 5 grudnia 1942 w KL Sachsenhausen) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Alfonsa Karola (1860–1917) i Jadwigi z Lipskich (1860–1932). Był bratem Romana i Stefana. W 1896 wraz z rodziną przeniósł się do Łowicza i zamieszkał w kamienicy przy ul. Zduńskiej 34. Razem z braćmi uczęszczał do tamtejszej szkoły realnej i w 1905 roku wziął udział w strajku szkolnym za co został relegowany. Naukę kontynuował w Szkole Polskiej, a następnie w Polskiej Szkole Handlowej w Łowiczu. W 1907 roku z bratem Stefanem przeniósł się do Warszawy i podjął naukę w prywatnym gimnazjum Emiliana Konopczyńskiego, które ukończył 1909 roku. Studiował na Politechnice Lwowskiej. W okresie od 1905 roku do 1914 roku początkowo należał do Związku Młodzieży Postępowej, a następnie do Związku Stowarzyszeń Polskiej Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej („Filarecja”), a także od 1912 roku do Związku Strzeleckiego, w którym przeszedł kurs oficerski niższy. W 1913 roku zostaje przewodniczącym Związku Akademickiego Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej „Życie” we Lwowie.