29 sierpnia 1930 została utworzona nowa Rada Miejska.

W 1930 podczas trwającego kryzysu ekonomicznego zakład kaflarski w Starym Żywcu został poddany reorganizacji. Kierownictwo nad firmą przejęli wówczas synowie Onufrego Mikuszewskiego, którzy zdecydowali o rozbudowie zakładu i jego modernizacji. Uruchomione zostały sprawnie działające linie do produkcji surowych wyrobów ceramicznych oraz powstały dwa piece do wypalania kafli i innych wyrobów ceramiki budowlanej. Bracia Mikuszewscy zakupili również od Józefa Färbera niewielkie przedsiębiorstwo „Ceramik” w Zabłociu (współcześnie budynek przy ul. Armii Krajowej 38), które zostało przekształcone w drugi zakład fabryki.

W 1937 w Starym Żywcu została otwarta jednoklasowa szkoła powszechna (Publiczna Szkoła Powszechna nr 4 w Żywcu), zlokalizowana w drewnianym budynku. W znajdującej się tam jednej izbie prowadzone były lekcje w systemie klas łączonych, po kolei dla każdej ze zgromadzonych na nauce grup wiekowych. Kiedy dla jednego rocznika odbywała się lekcja, pozostałe dzieci wypełniały zajęcia ciche. Starsi uczniowie pobierali naukę w Szkole Podstawowej nr 2 przy ul.