Przykładowa reakcja kwasu o-formylobenzoesowego i o-fenylodiaminy została przedstawiona na poniższym schemacie:
440px
Czteropierścieniowy produkt końcowy o strukturze benzoilenobenzimidazolu jest , z którego wyprowadzić można różne barwniki. Związek ten jest też szkieletem nowej klasy związków, z których jako pierwszy został przez Bistrzyckiego opisany toluilenodimetoksyftalamidon, produkt reakcji kwasu 6-formylo-2,3-dimetoksybenzoesowego i toluenodiaminy:
180px
Bistrzycki wraz ze swoją grupą badawczą uzyskał na podobnej drodze serię pochodnych toluilenodimetoksyftalamidonu. Później otrzymywał on wiele podobnych układów wielopierścieniowych poprzez działanie bezwodnikami kwasów dikarboksylowych układów orto- i peri-skondensowanych na etyleno-, o-fenyleno- i naftylenodiaminę oraz ich pochodne.
Kolejna obszerna grupa związków badanych przez Bystrzyckiego i jego uczniów to pochodne di- i trifenylometanu. Efektem tych badań były pierwsze syntezy i aurynowych.